Międzynarodowy Proces Protokołu Edmonton dotyczącego przeszczepiania wysp cd

Aby potwierdzić kwalifikowalność, endokrynolog lub diabetolog oceniali badanych niezależnie od zespołu przeszczepu wysepek. Właściwe próby optymalizacji intensywnej insulinoterapii i monitorowania glikemii u wszystkich badanych zakończyły się niepowodzeniem. Głównymi kryteriami wykluczenia była nieskorygowana choroba wieńcowa; wskaźnik masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) większy niż 26; waga większa niż 70 kg (154 funty) dla kobiet lub 75 kg (165 funtów) dla mężczyzn; zapotrzebowanie na insulinę wyższe niż 0,7 U na kilogram masy ciała na dobę; poziom hemoglobiny glikowanej ponad 12%; niewystarczająca rezerwa nerkowa, zdefiniowana jako poziom kreatyniny w surowicy większy niż 1,5 mg na decylitr (133 .mol na litr), klirens kreatyniny poniżej 80 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała lub poziom albuminy więcej niż 300 mg na 24 godziny (makroalbuminuria); oraz negatywne wyniki analizy serologicznej dla wirusa Epstein-Barr w momencie oceny (w celu uniknięcia ponownej aktywacji wirusa po transplantacji). Wybór dawcy
Trzustki uzyskano od dawców wielonarządowych z mózgiem, w wieku od 15 do 70 lat. Narządy zostały przetransportowane w schłodzonym roztworze University of Wisconsin bez użycia perfluorodekaliny, przez maksymalny czas przechowywania w chłodni krótszy niż 12 godzin. Zastosowano standardowe kryteria wykluczenia dawcy w celu zminimalizowania ryzyka przeniesienia zakażenia pochodzącego od dawcy lub raka.
Schemat immunosupresyjny
Reżim immunosupresyjny oparty był na schemacie opisanym wcześniej w protokole z Edmonton.4 Pięć dawek daklizumabu w dawce mg na kilogram podawano dożylnie przez okres 8 tygodni po każdym transplantacji. Sirolimus podawano raz dziennie, aby osiągnąć docelowy minimalny zakres terapeutyczny od 12 do 15 ng na mililitr przez 3 miesiące po przeszczepie, po czym docelowy zakres minimalny został obniżony do 7 do 12 ng na mililitr. Takrolimus podawano dwa razy dziennie i dostosowywano tak, aby uzyskać docelowy minimalny poziom 3 do 6 ng na mililitr.
Przygotowanie i przeszczepianie wysp
Wysepki przygotowywano lokalnie w zakładach Good Manufacturing Practice w każdym z dziewięciu miejsc, zgodnie z identycznymi standardowymi procedurami operacyjnymi. Trzustka była rozdęta przez kontrolowaną przewodową perfuzję z użyciem typowych serii partii enzymu Islet Islet (Roche Diagnostics), uprzednio zatwierdzonego w uczestniczących miejscach.7 Trzustę strawiono w komorze Ricordi i oczyszczono na ciągłych gradientach Ficoll na chłodzonym układ aferezy (model 2991, Cobe Laboratories). Wysepki następnie przemyto i ponownie zawieszono w pożywce do transplantacji (Mediatech), a wytworzony produkt komórek wysp trzustkowych wprowadzono do żyły wrotnej bez hodowli w ciągu 2 godzin po zakończeniu izolacji i oczyszczenia.
Ostateczne kryteria dotyczące uwalniania produktu na wysepce obejmowały infuzję wysp trzustkowych zgodną z grupą krwi ABO, masę wysepki wynoszącą 5000 ekwiwalentów wysepek na kilogram lub więcej (w oparciu o masę biorcy), czystość wysepek wynoszącą 30% lub więcej, żywotność żywotności błony 70% lub więcej, objętość upakowanej tkanki mniejszą niż 10 ml, negatywne zabarwienie Grama i zawartość endotoksyny w 5 jednostkach endotoksyny na kilogram lub mniej (w oparciu o masę biorcy).
Łączna masa wysepek o liczbie 10 000 wysepek na kilogram lub więcej została dostarczona z co najmniej dwiema infuzjami do wysepek, o ile nie uzyskano niezależności od insuliny przy pojedynczym przeszczepie.
[patrz też: umowa z lekarzem medycyny pracy, anty ccp cena badania, ortopedika bielany ]
[podobne: iladian direct plus w ciąży, peamco świecie, izabela małota ]

0 myśli nt. „Międzynarodowy Proces Protokołu Edmonton dotyczącego przeszczepiania wysp cd